أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ﴿۳۶﴾
آيا خدا كفايت‏ كننده بنده‏ اش نيست و [كافران] تو را از آنها كه غير اويند مى‏ ترسانند و هر كه را خدا گمراه گرداند برايش راهبرى نيست (۳۶)
سوره زمر

منظور مطرح کردن سوال نیست
منظور اینه که کافیه
فکر میکنید نیست؟

مثل بچه ای که وقتی مادرش هست و میره از دیگه کمک میخواد مادر ناراحت میشه ( سبحان الله تعالی )

دیدگاهتان را بنویسید